მაშ ასე, კონცერტიც ჩატარდა. რაღა თქმა უნდა იმას, რომ ყველაფერი ისე არ მომხდარა, როგორც თავიდან იყო დაგეგმილი. კონცერტი დაიწყო, ტრადიციულად, ერთი საათით გვიან, საღამოს 5 საათზე, თუმცა მიზეზი საკმაოდ არატრადიციული იყო – სამხატვრო აკადემიაში არ იყო შუქი, რის გამოც კონცერტის საერთოდ ჩაშლის ვარიანტიც განიხილებოდა, თუმცა საბოლოოდ ყველაფერი დამთავრდა იმით, რომ სცენაზე კუნფუჯანკი ავიდა და ამოქოქა. შემდეგი გამოვიდა ტელესკოპი, მერე ჯორჯიანსი და რიგით მეოთხე – აგონია.
არ მინდა ძალიან უმადურად გამომივიდეს, მაგრამ ამ კონცერტსაც, ისევე როგორც თითქმის ყველას, აკლდა ორგანიზება. არა, ბილეთების ყიდვა და შემოსვლა არ ყოფილა პრობლემა, არც დაცვა ბურღავდა ტვინს იმით, რომ სცენასთან ახლოს მისვლა არ შეიძლება და მუსიკოსებს ხელს ნუ კიდებთო, საერთოდ არ შემიმჩნევია იქ ახლოში დაცვა, თუმცა ყველა ისე იქცეოდა, როგორც საჭიროა. როგორც შევატყვე, დაცვის არსებობა უფრო უშლის ხელს კონცერტის ნორმალურად ჩატარებას, ვიდრე ბექგრაუნდზე მდგომი დაცვა. ასეა თუ ისე, ყველა კარგად იქცეოდა, მუსიკოსების გარდა. აქ გამოჩნდა ორგანიზების სისუსტე – მიუხედავად წინასწარი შეთანხმებისა, რომ თითო ჯგუფს უნდა დაეკრა ოცი წუთი (თავის აწყობიან-დაშლიანად), ყველა უკრავდა იმდენს და იმდენი ხანი, სანამ შემდეგი ჯგუფი ძალიან არ აღშფოთდებოდა და ძალით ჩამოყრიდა სცენიდან. ასე, პირდაპირ ვიტყვი, რომ არ შეიძლება.
რაც შეეხება აგონიას, დრაივი დაიდო. მიუხედავად ჯგუფის მცირედი პრობლემებისა, რის გამოც რაღაც პერიოდის განმავლობაში ისინი ვერ ახერხებდნენ რეპეტიციებს, ყველაფერმა კარგად ჩაიარა. თუმცა ნამდვილი მუსიკოსისთვის ”ვერ ვირეპეტიციე და ამიტომ ვერ ვუკრავ” რომ გამართლება არ არის, ეს დროა ყველამ შეიგნოს უკვე, თუმდაც აგონიას მაგალითზე.
რაც შეეხება ფოტო და ვიდეომასალას. სურათები არ ვიცი ვინ გადაიღო და რამდენი, ასე რომ ჯერჯერობით სრულ სიცარიელეში ვარ, ვიდეო კი გადაღებულია და ორიოდე დღეში დავარელიზებ კიდეც, რაღა თქმა უნდა აქვე, ამავე ბლოგზე, ასე რომ ელოდეთ.
ბოლოს კი მინდა ყველას დიდი მადლობა მოგახსენოთ, ვინც მოახერხეთ და გამონახეთ დრო და სახსრები და დაგვაფასეთ თქვენი კონცერტზე მოსვლით.